ခရစ်ယာန်လူငယ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် နှုတ်ကပတ်တော်သွန်သင်ချက်နှင့် ညီညွတ်ရမည်။ မျက်မှောက်ခေတ်အခြေအနေနှင့် ဆီလျေ်သောလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ (က) ခရစ်ယာန်လူငယ်၏ အရည်အချင်းများ (၁) ခရစ်ယာန်လူငယ်သည် နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း အသက်ရှင်လိုက်လျှောက်ရမည်။ (ဆာ ၁၁၉ း ၉၊ ဒေသနာ ၁၂ း ၁) (၂) ခရစ်ယာန်လူငယ်သည် တာဝန်ယူတတ်သောသူဖြစ်ရမည်။ (မြည် ၃ း ၂၇၊ က…

စာနာနားလည်နိုင်တဲ့သူတွေဟာ ကိုယ်တိုင်တကယ်ခံစားဖူးတဲ့သူ၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ့်ကို ခံစားပေးတဲ့သူ ချည်းပါပဲ။ နှုတ်ပါးစပ်ဖွင့်ဟပြီး ပြောရုံနဲ့လုံလောက်တဲ့ကိစ်္စတော့မဟုတ်ဘူး။ လိုအပ်မှုတွေများလာရင် လူတွေဟာ အားငယ်လာတတ်တယ်။ အဲဒီလိုအပ်မှုတွေကြောင့်ပဲ ဘဝမှာ တွန်းအားဖြစ်လာပြီး သူတစ်ပါးကို ကူညီမစတတ်တဲ့ သူတွေဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ တချို့ကပညာရေးမှာ အားနည်းကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကဘွဲ့တွေ၊ ဒီဂရီတွေရ လာတဲ့အခါ ပညာဂုဏ်မောက်တဲ့သူတွေလည်း ရှိတာပေါ့။ တချို့ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့ယွင်းတဲ့သူတွေကြပြန်တော့လည်း အင်္ဂါစုံစုံလင်လင်ရှိတဲ့သူတွေထက် ကမ်္ဘာကြီးကို ကောင်းကျိုးပြုနိုင်ကြပါတယ်။ ကိုယ်ကပြည့်ဝစုံလင်မှသူတစ်ပါးကို…

ဖွင့်ဆိုမှုအသစ် အင်တာနေရှင်နယ်ရီဗွီးအော့ဖ်မစ်ရှင်ဂျာနယ်တွင် စာရေးဆရာ ဒေါက်တာ မူဆာဒူဘီက ““သခင်ယေရှု၌ အိဒ်စ်ရောဂါရှိသည်”” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ စာရေးသူမှာ အာဖရိကန်အမျိုးသမီး ဓမ်္မတွေးခေါ်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဓမ်္မသစ်အနက် ဖွင့်ဆိုမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှု၌ အိတ်စ်ရောဂါရှိသည် ဟု သူဖွင့်ဆိုသည့် ကျမ်းပိုဒ်မှာ ရှင်မဿဲအခန်းကြီး ၂၅ ပါအကြောင်းအရာပါ။ ရှင်မဿဲ ၂၅ ကို ဖတ်လိုက်တဲ့အခါ သခင်…

ငယ်ငယ်တုန်းက စာသင်ခန်းထဲမှာ အိုင်တီ- အစ် ထိုအရာဆိုပြီး နာမ်စားတစ်ခုအနေနဲ့ အရင်ရင်းနှီးခဲ့ပါတယ်။ နည်းနည်း ကြီးလာတော့ အစ်ကိုကြီး အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ အစ်မကြီး အရပ်ခပ်ပုပုတွဲ၍ အိုင်တီလို့ မှတ်သားရပြန်တယ်။ အဲဒီထက် ပိုမသိခဲ့ဘူးဗျ။ အရာဝတ္ထုတွေအတွက်သုံးတဲ့ နာမ်စားရယ်။ သမီးရည်းစား အရပ်မညီတဲ့သူတွေအတွက် စကြ နောက်ကြတဲ့ စကားရယ် ဒါပါပဲ။ တဖြည်းဖြည်းသာ အသက်ကြီးလာတယ် ............. ကျွန်တော်လည်း အရာဝတ်္ထု…

မက်ဆိုပိုတေးမီးယားဒေသ။ ခြောက်သွေ့ပူပြင်းတဲ့ ကန်္တာရရပ်ဝန်းကြီး တစ်ခုပေါ့။ အဲဒီအပူပိုင်းဇုန်တနံတလျားမှာ.. ဣသရေလ လူမျိုးတော်ကြီးတွေ သွားလာလှုပ်ရှားရုန်းကန်ရင်း ဘဝကို တည်ဆောက်နေကြတာပါ။ ပူပြင်းခြောက်သွေ့တဲ့ရပ်ဝှမ်းဒေသမှာနေတဲ့ ဣသရေလတွေရဲ့ အတမ်းတဆုံးအမြတ်နိုးဆုံးဆိုတာဘာ လဲသိလား...။ နှင်းပေါ့...နှင်း။ အေးမြတဲ့နှင်း...၊ နှလုံးသားထဲထိတိုင်နက်ရှိုင်းစွာ အေးမြစေတဲ့နှင်း....။ ဒါကြောင့် အဘဘုရားသခင်က နှင်းကိုတမ်းတ တဲ့ဣသရေလတွေအတွက်... ငါသည် နှင်းကဲ့သို့ ဣသရေလပေါ်မှာ တည်နေ မည်။ သူသည် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ပွင့်လိမ့်မည်။ ။…

ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်မိပြီး ဒုက္ခရောက်သောအခါ ဒုက္ခထဲကလွတ်မြောက်စေသည့် နည်းလမ်း ငါသည်ခေါ်၍ သင်တို့သည် ငြင်းပယ်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ့လက်ကိုဆန့်၍ အဘယ်သူမျှ မမှတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ (သုတ္တံ၊ ၁း၂၄) ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်သူသည် ဘုရားသခင်၏ဆီးတားခြင်း၊ ဆုံးမခြင်းကို ဂရုမစိုက်၊ ဘုရားခသင် သတိပေးခြင်းကို လက်မခံ။ ဒုစရိုက်ကို ပြုသူဟာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဆုံးမခြင်းကို နားမထောင်၊ ဘုရားသခင်စကားသံကို ကြားသော်လည်း ဘုရားသခင် ဘက်ကို…

ကျွန်မရဲ့ဘဝမှာအမြဲတမ်းရောက်ခဲ့တဲ့ နေရာလေးကတော့ ဘုရားကျောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘုရားကျောင်းက အင်မတန်သာယာတဲ့နေရာလေးပေါ့ ... ကျွန်မအတွက်တော့ သခင်ယေရှုတရားဟောခဲ့တဲ့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းကဒေသကိုရောက် နေသလိုမျိုးခံစားမိတယ် ... ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်ထွက်ပေါက်ပေးတဲ့နေရာ၊ စိတ်အာဟာရ အပေးနိုင်ဆုံး နေရာလေးပေါ့ ... ဘုရားကျောင်းဆိုတာ ကျွန်မအတွက်တော့ သုခဘုံနန်းလို့ပဲ တင်စားပါရစေ။ ကျွန်မမိသားစုလေးထဲမှာ ကျွန်မရဲ့ ယောကျာ်းက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပေါ့ ... အချစ်ဆုံးလို့ ခေါ်ရပေမယ့်…

လရိပ်မချွေမီ စောစောကြွေပေါ့ နှင်း (ပြီးခဲ့သည့်ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းချုပ်) အောင်သည်ဓမ္မတက်္ကသိုလ်တွင်တက်ရောက်နေရင်း ဓမ်္မသီချင်းများကို ရေးဖွဲ့သီကုံးလေ သည်။ အောင်၏ဓမ်္မတေးများသည် အသင်းတော်များ တွင်နေရာယူလာသည်။ မိဘမဲ့ဖြစ်သော အောင်သည် ကျောင်းစားရိတ်အတွက်အခက်အခဲများရှိသည်။ သို့သော်၊ ဘုရားကိုချစ်သောအောင် အတွက် အေးမြနှင်းဆိုသောမိန်းကလေးတစ်ဦးက ဆရာစောတင်နရီမှ တစ်ဆင့်အောင်၏ ကျောင်းစားရိတ်များကို ပံ့ပိုးခဲ့သည်။ အေးမြနှင်းသည် အောင်၏ဓမ်္မတေး ပရိတ်သတ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နောက်တော့ အောင်နှင့် အေးမြနှင်း တို့…

”ခုနှစ်နှစ်ဆိုတဲ့အချိန်ဟာ မောင်ကြီးအတွက်တော့ နည်းတောင်နည်းပါသေးတယ် နှမငယ်။ ကိုယ်မြတ်နိုးစွာချစ်ရတဲ့ချစ်သူကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရဖို့ ခုနှစ်နှစ်ကျွန်ခံရတာမောင်ကြီး အတွက်တော့ ဘာမှမပြောပလောက်ပါဘူး”” ကြည်လဲ့နေတဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးကို မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းပေါ် ပက်လက်အိပ်လို့ ကြည့် နေရင်း၊ ရင်ထဲမှာ ကြည်နူးပီတိဖြာနေမိတယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ မြက်နုစိမ်းစိမ်းလေးတွေကို စားနေတဲ့ သိုးလေးတွေ ဆိတ်လေးတွေ ရဲ့မြင်ကွင်းကလည်း  ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့စရာပါပဲ။ နောင်ကြီးရဲ့စိတ်အတွေးတွေကလည်း အဝေးကပျပျလေးလှမ်းမြင်နေတဲ့ တောတောင် စိမ့်စမ်းတွေနဲ့အတူ ... အဆုံးမဲ့ပျံ့လွင့်နေလေရဲ့။…

(၁) ““အိပ်မက်လေးထဲ ...လာမှာလားကွယ်၊ လာနိုင်ပါတယ်၊ ပြန်လည်ထွက်မသွားနဲ့ ...ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”” ထူးအိမ်သင်၏သီချင်းဆုံးတဲ့အထိ နားထောင်ပြီး ““ဧကရီထွဋ်”” လှပစွာ ပြုံးပြီး လိုက်ကာကိုချကာ အိပ်ယာထဲ ဝင်လိုက်တော့တယ်။ ခြံပြင်မှလည်း သီချင်းသံတိတ် သွားတယ်။ စကားသံပဲ ကြားရတယ်။ ““ဟေ့ကောင် ဝင်သွားပြီ မရှိတော့ဘူး”” ““အေးကွာ ...ကဲ ထတော့ ပြန်ချိန်တန်ပြီ၊ ဆယ့်တစ်နာရီတောင် ကျော်ပြီ”” ““ဟုတ်တယ် ...ဆာယာ…

အခန်း (၁) ဟိုးအဝေးမှာလာနေတဲ့ပုံရိပ်က နင်နဲ့တူလိုက်တာ။ အိုး ဟုတ်တယ်။ နင်မှနင်အစစ်ပဲ။ ဘုရားကျောင်းရှေ့ရောက်တိုင်း ဒီကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်က ကြည့်နေကျအကြည့်က ငါ့ရဲ့အကျင့် တစ်ခုပဲ။ ဂျင်းဘောင်းဘီနဲ့စပို့ရှပ်ကို တစ်ခုံတမင်ဝတ်တတ်တဲ့ကောင်လေးက ဒီလမ်းလျော လေးကနေ ဘုရားကျောင်းလာတက်လေ့ရှိတာကိုး။ အဲဒီကောင်လေးက ငါ့ချစ်သူ နင်ပဲပေါ့။ ဒါပေမယ့် ...။ နင် ငါ့အနားကနေ ရှောင်ပုန်းနေခဲ့တာကြာလှပြီ။ အိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ငါကစ ရှောင်ခဲ့တာပါ။ နင်ကစတာ…

ရာသီတွေရယ် အို နေညိုခြင်းရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ဆက်လက်ရှင့်သန်နေဆဲပါအဖေ။ ရေကြည်တစ်ပေါက် မသောက် ရရင်လည်း ရှိပါစေ၊ ““မျှော်လင့်ခြင်းတဲ့ အဲဒီတွင်းလေးကိုပဲ အဝီစိရောက်အောင် ဆက်တူးရင်း ...။ လူတွေက ကျွန်မကို ပြောကြတယ်၊ လမ်းလျှောက်တာ မငြင်သာဘူး၊ စက်ဘီးစီးတာ အရမ်းမြန်တယ်၊ ဆိုင်ကယ် စီးကြမ်းတယ်၊ ကားမောင်းတာ ပရမ်းပတာနဲ့တဲ့။ ကျွန်မလူတွေရဲ့ အသံကိုနားထောင်ကြည့်မိတဲ့အခါ၊ အဲဒီဂုဏ်သတ္တိတွေဟာ ကျွန်မမှာတကယ်ရှိတဲ့အရာတွေ လား၊…